Sebastiaan is militair en heeft ADHD
‘Sjonge sjonge, jij bent echt druk. Ben je gestrest ofzo.’ ‘Doe eens rustig man. Je komt wel wat gestrest over.’ ‘Je hoeft je niet te verdedigen, hoor. Waar is die uitknop van jou?’ Dit zijn zomaar een aantal willekeurige uitspraken die ik regelmatig – vooral binnen Defensie – te horen kreeg. Al die tijd riep ik al dat ik ADHD had, maar dit was vooral – achteraf gezien – het label dat ik mezelf gaf om die uitspraken richting mij wat van me af te wuiven.
* Uit het boek Stoppen waar anderen doorgaan
Diagnose ADHD
Op mijn 41e levensjaar, na een leven vol puzzelstukjes die nooit helemaal leken te passen, kreeg ik eindelijk duidelijkheid: de diagnose ADHD. Voor velen kan zo’n late diagnose verrassend zijn, maar voor mij voelde het als een grote opluchting. Een officiële bevestiging van wat ik eigenlijk altijd al wist. Jaren worstelde ik met concentratieproblemen, ongeorganiseerde gedachten en innerlijke onrust. Toch had ik mijn weg door het leven gevonden, zij het met vallen en opstaan.
ADHD tijdens schooljaren
Als kind waren de tekenen er al, maar toen was er nog weinig bekend over ADHD. Ik kreeg vooral het stempel van hyperactieve jongen. Op al mijn schoolrapporten stonden dezelfde opmerkingen: “Sebastiaan let niet op,” “Sebastiaan leidt andere mensen af,” “Sebastiaan kan veel beter, maar laat het niet zien.” Deze zinnen werden als een mantra herhaald, van leraar tot leraar, jaar in jaar uit. Voor mij voelde het alsof niemand echt begreep wat er in mijn hoofd omging en ik zelf misschien nog wel het minst. Mijn potentieel werd vaak erkend, maar nooit volledig benut. Dit was een terugkerende frustratie.
Defensie: structuur als redmiddel
Op mijn 17e besloot ik om bij Defensie te gaan werken. Daarmee maakte ik een van de beste keuzes van mijn leven. Defensie, met zijn strikte regels en voorspelbare structuur, bood mij precies wat ik nodig had. Het gaf me een kader waarbinnen ik kon floreren, een omgeving waarin ik eindelijk tot mijn recht kwam. Voor iemand met ADHD kan structuur een reddingslijn zijn, een manier om de chaos in het hoofd te temmen en om te zetten in productieve acties. Bij Defensie vond ik juist daardoor de discipline en het ritme die me helpen om mijn krachten beter te benutten.
ADHD en Defensie
Er bestaat vaak een misverstand dat mensen met ADHD niet zouden kunnen functioneren in een gestructureerde omgeving als die van Defensie. Maar mijn ervaring is het levende bewijs van het tegendeel. Natuurlijk hangt het af van de ernst van de ADHD en hoe je functioneert, maar het idee dat ADHD per definitie een obstakel zou zijn, is onzin. Het maakt niet uit of je voor je ADHD medicatie moet gebruiken, wat telt is hoe je met de uitdagingen omgaat. Maar ook of je in staat bent de structuur van Defensie te omarmen en te benutten. In mijn geval pakte dat júist positief uit.
Militair en ADHD
Hoewel ADHD zeker uitdagingen met zich meebrengt, zijn er ook voordelen die niet over het hoofd mogen worden gezien. Een van de meest waardevolle vaardigheden die ik door mijn ADHD heb ontwikkeld, is mijn vermogen om snel met oplossingen te komen. Terwijl anderen misschien vastlopen in een probleem, ben ik vaak degene die snel een uitweg ziet, hoe onconventioneel die ook zijn. ADHD zorgt ervoor dat je op een andere manier naar de wereld te kijken. En juist die andere perspectieven zijn soms een enorme troef, zowel in het dagelijks leven als in een omgeving als Defensie. Zo schreef en bracht ik in eigen beheer binnen één jaar mijn biografie uit, vol tips en tools.
ADHD als kracht
Van de onrustige puber tot de volwassene die zijn plek vond binnen Defensie. Mijn levensverhaal, dat ik opgetekend heb in het boek Stoppen waar anderen doorgaan, toont aan dat de diagnose ADHD geen einde hoeft te betekenen, maar eerder een nieuw begin. Met de juiste omgeving, begrip en zelfbewustzijn kan ADHD een kracht zijn, een unieke eigenschap die je helpt om op creatieve en effectieve manieren door het leven te navigeren.
